Zespół pałacowo – parkowy hrabiego Arco

„Są na terenie naszych gmin miejsca, które urzekają nas swym pięknem, zachwycają historią pełną niewyjaśnionych po dziś dzień zdarzeń. Jednym z takich miejsc jest zachowany w południowo zachodniej części Gorzyc kompleks pałacowo-parkowy wraz z przyległym zabudowaniami dworskimi (folwarcznymi). W jego obrębie możemy wyróżnić: pałac myśliwski (zwany też „zomkiem”), przyległy do niego park oraz dawną leśniczówkę (określaną w nowszych opracowaniach mianem pałacyku myśliwskiego). Z dawnych zabudowań i urządzeń dworskich zachowały się po dziś dzień: budynek dawnej kuźni, tzw. „bryczkownia”, rozdzielnia prądu, lodownia, stajnia i budynek mieszkalny. Opisywany zespół zabudowań był sercem dużego majątku ziemskiego, a w okresie międzywojennym pełnił funkcję uzdrowiska. Zespół pałacowo-parkowy nadal posiada dużą wartość zabytkową, stanowi jeden z najcenniejszych dominant przestrzennych w krajobrazie naszych wsi. (…)
W południowo-wschodniej części parku znajduje się zbudowany na rzucie kwadratu dwukondygnacyjny pałac. Trudno w sposób jednoznaczny określić czas jego powstania. Swoją obecną formę otrzymał w pierwszej połowie XX w., jego mury kryją jednak relikty budowli nieco wcześniejszej. Na przełomie XIX i XX w. zatracił charakter siedziby rodowej. Autorem projektu obecnie istniejącego pałacu myśliwskiego był William Müller, a inwestorem (…) Fritz von Friedlander-Fuld. Müller zaprojektował pierwotne założenie trójskrzydłowe, inspirowane barokowymi pałacami francusko-włoskimi. (…) Ambitny projekt nie doczekał się jednak realizacji. W wyniku redukcji planu powstała budowla znacznie skromniejsza, ograniczona do środkowego korpusu projektowanej budowli. (…) Müller zastosował w rezydencji nowoczesną interpretację form późnego, klasycyzującego baroku sprzed 1800 r. (…) zajął się też urządzaniem wnętrz pałacu. Zaprojektował lampy i meble.
Do pałacu przylega rozległy park krajobrazowy utrzymany w stylu angielskim, z wieloma rzadkimi okazami drzew, m.in. tulipanowcem amerykańskim, orzechem szarym, platanem i dębrm błotnym. W parku znajduje się urokliwy staw zasilany przez naturalne cieki. Istotną część parku stanowi wysadzana dębami aleja, która łączyła pałac z leśniczówką.”
Cyt. za: Daniel Jakubczyk, Skarby historii, kultury i sztuki gmin pogranicza Gorzyce i Dolna Lutynia, Gorzyce 2007, s. 147-151.